เป็นโสดมานานนนนนนนนนนนนนน นานเหลือเกิน
อกหักมาก็ไม่รู้กี่รอบ
เสียใจ ร้องไห้ มาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่
จนคิดแล้วว่า อาภัพรักขนาดนี้ "กรูขอขึ้นคานดีกว่า"
แต่... อะนะ ชีวิต
งานเข้าอีกจนได้...
"จะมาเขย่าคานกรูอีกทำไม!!"
~ผู้ชายs เนี่ยนะ มันแปลกกันจริงๆ~
ตอนบอกว่าไม่มีแฟน ก็ไม่เห็นมีใครเชื่อ ไม่มีใครมาจีบสักคน
รออยู่นะ รอให้มาจีบ รอนานมากกกกก แต่ก็ไม่มี
ปล่อยให้เราต้องไปแอบรัก คนนู้น คนนี้อยู่ได้
จนต้องอกหักกลับมาร้องไห้ขี้มูกโป่ง ไม่อยากมีมันแล้ว ฟงแฟนเนี่ย
ตั้งปณิธานไว้ "จะไม่รักใครอีก จะเป็นโสด จะไม่มีแฟน กรูจะอยู่คนเดียว(บนคาน)"
แล้วเป็นไง...
พอไม่เอาเนี่ย เข้ามากันจังเลยนะ จีบกันใหญ่เลย ตูสวยมากรึไง ห๊า
(ผู้ชายs)เมื่อก่อนทำไมไม่มองกรูกันเลย จะมาจีบอะไรกันป่านนี้
พอตอนนี้บอกว่า "มีแฟนแล้วเว้ย" มันก็ยังดันทุรังจีบกันต่อนะ เพียรพยายามกันจริงๆ
มีเข้ามาที ก็มาพร้อมๆกันเลยนะ นัดกันมารึไง อยู่ไหน ทำไมเพิ่งมา เพิ่งสะดุดตาความสวยรึยังไง ห๊า
เวลาต้องการน่ะไม่มี๊~ไม่มี
ตอนนี้ไม่ต้องการแล้วจะมากันทำไม? สายไปแล้วมั้งคุณ(ผู้ชายs)
เฮ้อ... รู้ตัวนะว่ามองโลกในแง่ร้ายมากจริงๆ อาจจะดูขวางๆโลกไปซักหน่อย
แต่ทั้งหมดนี้ คงเป็นกระบวนการปกป้องหัวใจตัวเองกระมัง
ไม่อยากเจ็บอีกแล้ว ไม่อยากรักใครอีกแล้วจริงๆ มันเข็ดอะ
เวลาเจ็บ มันเจ็บนานไง ลืมก็ยาก ก็เลยพยายามปิดตายหัวใจเอาไว้ก่อน
คานที่ว่าแข็งแรง หาไปเขย่ามันมากๆ บางทีก็อาจหวั่นไหวและพังทลายได้
ไม่อยากเจอแรงสั่นไหวเช่นนั้นอีก
หากตกมาจากคานแล้วเจอคนดี ที่พร้อมรับเรา(ได้) ก็คงไม่ต้องเจ็บอีก
หากเจอคนที่แค่มาเขย่าคานเล่นแล้วจากไป ทิ้งให้เราตกลงมาอย่างเจ็บปวด
เมื่อนั้น เราจะทนมันได้อีกไหม หัวใจจะเป็นไงถ้าเจอแบบนั้น
คิดมากนะเนี่ยเรา เฮ้อออออออออออออออออออออ
ประตูหัวใจยังคงปิดตายอยู่อย่างเดิม... นั่งอยู่บนคาน
มองเห็นมีคนเดินเข้ามาเคาะบ้าง แต่ก็ยังไม่กล้าลงมาเปิดรับ
กุญแจที่โยนทิ้งไปแล้ว ภาวนาว่าให้คนที่ดีจริงๆเท่านั้นไปหาเจอ
เมื่อนั้น ประตูที่ปิดตาย อาจได้เปิดรับคนที่จริงใจ แล้วเราก็คงลงมาจากคานได้สักที
หากไม่มีคนๆนั้นอยู่จริงๆ ประตูคงปิดตายถาวร และเราก็ขอตายอบู่บนคาน นั่นละ
"ความรักก็เหมือนผีเสื้อ ยิ่งเราไล่จับ มันก็ยิ่งบินหนีไป ถ้าเราอยู่เฉยๆ มันจะบินมาหาเอง"
ท่าจะจริงนะเนี่ย แต่ตอนนี้... ช่วยบินไปไกลๆก่อนได้ป่ะ กลัวผีเสื้อแล้วอะ
